Bjorn talks : Hoe kom een mens erbij om triatlon te gaan beoefenen ?

  • door

Kersvers lid Bjorn vertelt :

“Aan het einde van de zomer van 2013 heb ik mijn levensstijl drastisch omgegooid. Ik voelde me niet meer goed in mijn vel en besliste om te stoppen met roken, een ander voedingspatroon te handhaven en vooral meer aan beweging te doen.

Ik heb dan mijn oude liefde voor de fiets terug gevonden en startte met wekelijks enkele ritjes te gaan doen. Al vlug was ik rond de 1000 kilometer per maand aan het afleggen. De fysiek werd stilaan beter en de kilo’s vlogen eraf.
Samen met enkele collega’s besliste ik vervolgens om wekelijks te gaan zwemmen voor of na onze dienst en op deze manier was ik al 2 van de drie sporten aan het beoefenen. Toen bleek dat ik naar behoren mijn plan kon trekken in het water, begon de gedachte om triatlon te gaan beoefenen stilaan naar boven te komen.

In die tijd diende ik fysieke proeven af te leggen om een andere functie binnen mijn job te kunnen beoefenen. Eén van deze proeven was een looptest van 5 kilometer.
Ik startte dus met enkele looptrainingen om me voor te bereiden op die testen.

Op iets meer dan een half jaar tijd veranderde ik dus van iemand die geen sport deed tot iemand die dagelijks sport beoefende.

Enkele malen was ik al eens gaan kijken naar een triatlon waar een vriendin aan meedeed. Wat me meteen opviel is dat iedere atleet op zijn manier de sport beoefend en zijn eigen doelstellingen zet. Hierdoor durfde ik de stap te zetten richting de club met het bescheiden niveau dat ik op dat moment haalde.
Vanaf de eerste training die ik meedeed, werd ik door de ganse groep aanvaard. Ik kreeg de nodige tips om mijn niveau op te krikken.

Al snel voelde ik de nood om mezelf eens te testen in een wedstrijd zodat ik wist waar ik stond. Zo schreef ik me dan ook in voor de sprint triatlon van Lommel.

Op 10/08/2014 was het dan eindelijk zover. Samen met mijn vrouw en zoon, ging ik al in de voormiddag naar Lommel terwijl ik pas diende te starten om 17.00 uur. Op deze manier kon ik ter plaatse de tijd nemen om alles rustig aan te doen.

Vooraleer de sprint triatlon van start ging was er om 14.00 uur eerst de kwart triatlon waar enkele clubgenoten aan deel namen. Door deze wedstrijd te bekijken met enkele andere teamgenoten, ben ik de namiddag doorgekomen zonder extra zenuwen te hebben.
Ik kreeg de laatste tips mee en ging me vervolgens klaarmaken. Ik deponeerde mijn loopschoenen in een plastic zak, gezien de regen, aan de tweede wisselzone. Vervolgens ging ik mijn fiets halen, nam mijn zwemgerief en alle benodigdheden voor in de eerste wisselzone die 2.5km verder was.

In de eerste wisselzone deponeerde ik mijn fiets en legde hier al het nodige materiaal bij. Samen met een andere nieuweling die ik had leren kennen, begaf ik me vervolgens naar de zwemstart. Hier was er nog een laatste briefing vooraleer iedereen te water mocht gaan.

Ik hield me tamelijk op de achtergrond om te voorkomen dat ik verstikt zou kunnen geraken in het tumult tijdens de start. Achteraf gezien had ik beter wat meer zelfvertrouwen gehad en me iets verder naar voor gepositioneerd zodat ik niet teveel volk diende in te halen in de eerste honderd meter.
Het was pas na de eerste helft van de 750m zwemmen dat ik in mijn ritme kwam. Ik merkte dat ik regelmatig iemand passeerde. Ik kwam op een tamelijk goede plaats uit het water en liep richting de wisselzone. Onderweg was ik al begonnen met mijn wetsuit uit te trekken. Ik merkte dat mijn linkermouw haperde en gaf hier een stevige snok aan. Mijn mouw was uit maar ook mijn gps horloge hing niet meer rond mijn pols. Ik dacht dat deze nog in het suit zou hangen en liep verder. Plots hoorde ik een dame mijn nummer roepen en de melding dat ik mijn horloge had laten vallen. Hierdoor diende ik me 15m tegen de richting in te begeven om mijn horloge op te rapen. Na dit kleine oponthoud, begaf ik me verder richting mijn fiets en wisselde zo snel mogelijk.

Tijdens het fietsgedeelte had ik een goed gevoel. Na dadelijk enkele voorliggers te passeren, kwam ik aan in het centrum van Lommel. Hier was het oppassen geblazen aangezien de kasseien super glad waren door de regen. De rest van het fietsparcours verliep tamelijk goed en zo ging ik dan richting de tweede wisselzone.

De wissel ging vlot en ik was op weg voor de laatste 5km lopen. Voor dit gedeelte had ik bij aanvang het meeste schrik. Het vlotte echter goed. Enkel een droge mond speelde me parten. Bij de eerste bevoorradingspost nam ik dan ook gretig een beker water aan. Nog geen 200m verder brak me dit al zuur op en kreeg ik een steek in de zijde. Hierdoor moest ik een beetje gas terug nemen en wachten tot dit gevoel weg trok. Eens dit gebeurde kon ik terug een goed tempo vinden en zelfs nog even versnellen toen ik het centrum binnen liep.

Ik finishte in een tijd van 1uur 20min en was tevreden met het resultaat.”

Proficiat !