T2 Retie

Succesvolle zondag voor Triatlon Team Limburg

Na onze picknick en open-water-swim van vrijdag, onze Ironkids van gisteren in Riemst waren we vandaag zowel in Geel als in Retie actief. Onze jeugd zwom vandaag de examenstress van zich af met dikke podiumplaatsen op de 500m. Knap werk !

De volwassenen gingen namiddag door naar Retie en Wim schreef hier een leuk verslagje over :

Wim Talks : T2 series in Retie

Vandaag stonden we aan de start van de derde manche in het T2 circuit: een sprint triatlon waar met alle teams samen starten, dus geen klassieke ploegentriatlon waar elk team afzonderlijk zijn ding kan doen tegen de klok.

Dit maakte dat we tactisch wel goed te werk moesten gaan. Ons team bestond uit Maarten, Yitse, Jan, Joris, Nico, Pieter, Mario en mezelf.

Maarten kon als snelste zwemmer met de kopgroep mee en zich laten meedrijven op de fiets. Mario en Yitse werden als troefkaarten ingezet op de fiets. Aangezien dat Yitse na het EK van afgelopen weekend wat rustiger aan kon doen werd afgesproken dat hij niet hoefde te lopen maar wel ons team zo goed mogelijk naar voor moest brengen op de fiets. Dit samen met Mario (die in de voormiddag al een leuke 8km had gezwommen) om zo Jan, Joris en mij af te zetten aan de kopgroep en de loopbenen zoveel mogelijk te sparen. Tot zover het plan.

Het water was nog juist wetsuit waardig, ongeveer 22 graden. De 750m werd gezwommen in een vrij smal kanaal. Yitse en Maarten leggen zich in het midden van de groep, de vier anderen helemaal links tegen de kant. Het start signaal gaat af en we zijn vlot weg. Ondanks het smalle kanaal is het nog vrij comfortabel zwemmen. Als laatste van ons team kom ik uit het water en wissel samen met Jan.

Snel de fiets op want we moeten gaan achtervolgen. Na een 200m zien we dat Mario ons al opwacht. Vanaf dat moment was het gewoon diep in de beugel en maken dat we het wiel van Mario niet losten. Het gaat snel op het vlakke parcours, niet veel later zien we de groep van Yitse en Joris al rijden. Eenmaal de aansluiting gemaakt kon Yitse mee zijn ding doen. Mario en Yitse rijden de longen uit hun lijf om ons naar voor te brengen. Na de tweede ronde zien we de kopgroep, Mario en Yitse gooien de handdoek na hun meer dan verdienstelijk kopwerk en ik steek een cartouche af om met Jan en Joris de aansluiting te maken naar de groep van Maarten. Eenmaal in de kopgroep, wat een vrij omvangrijk peloton was , werd vooral veel rondgekeken en een paar uitvallen gedaan die nergens toe leiden. Iedereen was zich aan het voorbereiden op het allesbeslissende lopen.

Maarten en ik zijn eerst uit de wissel, Joris en Jan volgen kort achter ons. Ik moet even zoeken om het juiste tempo te vinden. Gelukkig passeert Joris die in een stevig drafje passeert met nog een atleet. Dit had ik juist nodig om terug een versnelling bij te schakelen, ik kan op 20m blijven hangen en we diepen onze voorsprong op de andere teams uit. De finish is er eindelijk.

Joris loopt als eerste teamlid over de streep, gevolgd door mezelf, Maarten en Jan. Goed voor plaats 7,8,9 en 17. Even afwachten hoeveelste we geëindigd waren omdat de puntentelling nog gedaan moest worden, maar al vrij snel kwam de uitslag: ETL gaat lopen met de dagoverwinning! Nu blijkt ook dat we ook op de eerste plaats in het algemene klassement staan, met tien punten verschil op TRIGT en 3PT. Dat gaat nog spannend worden!

Ook Nico en Pieter maakten er een mooie wedstrijd van, zij hadden een vrijbuitersrol en konden hun eigen koers … euh … race varen.

Dank aan de supporters die ons vooruit schreeuwden, en dank aan het team voor een geslaagde wedstrijd.

Op naar de volgende!

19400152_10209972134280134_8318066588698738049_n

De jeugd in Geel @KempischKanaalZwemmen

19429960_718177821640428_6489431868866964245_n

The oldies in Retie

Yitse in Kitzbuhel

EK Triathlon age group 2017 Kitzbuhel – M18/19 – Yitse Lemmens

DSC_0032

Hier een klein verslagje van mijn weekend en wedstrijd.

Donderdag avond, stress thuis, ik heb dan pas mijn Belgische tri-suit gekregen maar mijn Belgisch shirt is er niet bij, na mailen naar de verantwoordelijke krijgen we gewoon te horen dat hij daar niets kan aan doen. Dus vertrekken zonder shirt.

Vrijdagmorgen, eerst nog naar school om examen wiskunde af te leggen en dan naar huis om, om 1200 stipt te kunnen vertrekken richting Oostenrijk, samen met mijn papa, mijn opa en mijn nonkel. Na een rit van juist 8 uur (zonder files) aangekomen aan het hotel, juist op tijd om de avondmaaltijd nog te nuttigen. Daarna naar de kamer om te gaan slapen.

Op zaterdag staat er gewoon chillen en alles bekijken op de planning. Na het ontbijt gaat we naar de wedstrijdzone om alles te bekijken waar dat ik moet zijn. Alles ziet er groot en goed georganiseerd uit. In de voormiddag hebben we dan ook nog even naar de wedstijden van de dames gekeken om daarna in het centrum van Kitzbuhel de registratie te gaan doen. Blijkt dat de Engelse delegatie hun eigen registratie uren heeft (van die organisatie kan de Belgische bond nog iets leren). Na registreren eerst iets eten. Daarna stond de verkenning van het fietsparcours op het programma. Samen met mijn Opa (zijn fiets hadden we ook meegenomen) begon de verkenning van het parcours. De eerste 7 km waren vlak tot licht dalen maar dan kwam er een pittige helling van 15% gedurende 1.5 km, daarna de afdaling, een stukje vlak. Deze ronde moesten we 3 maal doen (totaal 42 km). Tijdens de verkenning kwam ik tot de conclusie dat mijn achterrem het niet goed deed en deze had ik toch wel nodig. Maar goed dat mijn papa een deel materiaal had meegenomen. Na een beetje stressen omdat het aanspannen van de rem niet verliep zoals we wilden kregen we het toch voor elkaar om alles in orde te krijgen, en konden we fiets in de wisselzone gaan plaatsen. Nu terug naar het hotel en rusten voor de wedstrijd van zondag.

Zondagmorgen, opstaan om 0530 hr, vertrekken om 0600 hr richting wedstrijd omdat de wisselzone maar open was van 0615 hr tot 0715 hr om alle materiaal klaar te zetten en de fiets nog eens na te kijken.

Alles klaar, nu wachten tot ik mag starten om 0805 hr. Mijn agegroup start samen met andere groepen (18-29 jaar).

Klaar start, ik zit dadelijk in een goed ritme en kom als 22 ste van de 100 van mijn startwave uit het water en als 4 de van mijn agegroup met 19:22 op 1500 m, op dat moment heb ik daar zelf geen idee van maar de supporters langs de kant roepen dit naar me.

Met een snelle wissel tussen het zwemmen en fietsen start mijn fiets parcours, ik zit dadelijk in een goed ritme dus knallen maar. Op de eerste helling zie ik dat er veel atleten zijn die hier in de problemen komen, zo licht mogelijk schakelen en duwen; ik haal maar net rond de 10 per uur op de helling maar ik rijd er veel voorbij. Tijdens de vlakken stukken gaat het heel snel, er is weinig controle op het parcours en veel fietsers, dus af en toe profiteren van de anderen. Achteraf blijkt dus dat ik de 2 de fietstijd heb van mijn agegroup 1:15:43 op 42 km.

Dan de wisselzone in om de loopschoenen aan te trekken, snelle wissel wederom en dan maar lopen, juist buiten de wisselzone is er de eerste bevoorrading, snel een beker water en dan door. Na 1.5 km is er een 2  de bevoorrading en ik neem een beker iso. Nog een 2 km verder slaat het noodlot toe, hevige buikpijn en ik moet overgeven (op dat moment liep ik op de 2 de plaats maar dat wist ik zelf niet).

De eerste 5 km waren daardoor heel slecht 26 min op 5 km maar toen ik terug water kon drinken aan de eerste bevoorradingspost heb ik mijn tempo terug omhoog kunnen brengen zodat ik de volgende 5 km aan 22 min heb gelopen totaal tijd van 48:49 wat de 5 de looptijd is, en waardoor ik op de 4 de plaats geëindigd ben. Ik ben heel tevreden over mijn wedstrijd maar er had mss meer ingezeten.

Dank aan Mario en heel het JTTL Team om me te helpen met de voorbereiding van mijn eerste EK.

DSC_0039

DSC_0053

DSC_0060

The Swiss Double : part 1

The Swiss Double : part one

Afgelopen weekend gingen 2 teamleden naar Zwitserland – waar er wel nog roamingkosten zijn ;-) Den Erik en den Jan streden er in de 70.3 van Rapperswil. Hier een verslagje van Jan zijn wedstrijd …

Aangezien ik ingeschreven was voor de Swiss Double (zowel de halve als de hele Ironman) staat op 11 juni de eerste opdracht voor de deur. De Ironman 70.3 van Rapperswill. Daar ik er niet teveel verlof aan wil opofferen, gaan Isabel en ik zaterdag naar daar rijden, zondag de wedstrijd en daarna terug naar huis om maandag weer te werken. Last minute toch nog een hotel geboekt in de buurt. We vertrekken om 6u ’s ochtends en zijn al tegen 13u15 ter plaatse. Het is heel erg zonnig en zeer warm (30°+) maar dat heb ik graag.
Inchecken, wisselzone inspecteren en fiets en materiaal klaarzetten. Dan richting hotel voor een hapje en rust…
Ik krijg nog een sms van de coach met als advies: zwem hard – fiets medium – run hard. I’ll keep it in mind…

Sunday… Raceday

De start is een rolling start per age group. Concreet wil dit zeggen dat mijn age group als laatste vertrekt vanaf 09u25.
Om de 5 seconden worden 4 atleten te water gelaten. Ik sta op de derde rij en zit dadelijk in een goed ritme. Het water golft wat op en neer en na een paar honderd meter is de slalom tussen de tragere deelnemers van andere age groups gestart. Al bij al een degelijke zwemproef zonder problemen en ik zwem blijkbaar de 10e tijd van mij age group.
Op de fiets blijkt het een pittig fietsparcours van 2 ronden met een dikke 1000 hoogtemeters. Niet te voortvarend maar toch druk op de ketel houden. Ik wordt nu wel wat voorbij gereden door atleten uit mijn age group maar no panic. Ik heb weinig verval en kom relatief fris uit de wisselzone voor de halve marathon.
Na 1km piept de garmin en zegt 3’57/km. Da’s iets te snel vrees ik maar het voelde zo niet aan. Ik kan dat tempo een paar km aanhouden maar dan begint het draaien en keren, constant roepen om op het smalle parcours in te halen. In het centrum van de stad komt dan de attractie van de dag. Een steile trap van 50 treden (omhoog helaas). Hier vergaloppeer ik mij een beetje door er met twee treden tegelijk naar boven te lopen. Vanaf dan begint het al wat pijn te doen. De tweede ronde in. Het tempo zakt een beetje maar blijft redelijk stabiel. Ik haal weer wat mannen uit mijn age group in en finich in 4u36m23s.

121e plaats overall en 7e in de age group 45-49. Vooral content met de 2e looptijd van de age group.

Helaas een, hopelijk lichte, enkelblessure opgelopen maar niets dat met wat rust niet geneest…

Op naar de T2 series in Retie op 25 juni

IMG_2755

IMG_2742

Yordan talks : Stadstriathlon Weert

De belevenis van de Stadstriathlon Weert 2017 door de ogen van … Yordan

Deze ochtend werd ik al vroeg wakker. Spannende dag in het vooruitzicht: Deelname aan de Stadstriathlon Weert 2017 samen met papa. Deze was echter al weg naar de bakker om broodjes te halen. Het beloofde immers een zware wedstrijd te worden. 200m Zwemmen in open water, bijna 7km fietsen en 2 km lopen. Dat je buikje dan goed vol moet zijn, is me bijgebleven tijdens de voedingslessen georganiseerd door mijn club JTTL.  

De dag verliep een beetje gespannen, anders dan anders. Volgens mij was mijn papa zelfs nog ietsepietsie zenuwachtiger dan ik zelf. Hij moest wel erg vaak naar het toilet!!  In de ochtend heb ik mijn toetsen voor de komende week voorbereid en zijn we samen de benen los gaan fietsen. Zelfs nog even langs geweest bij Gido van Het Gazetje. Vooral dit laatste was goed om even de wedstrijd te vergeten. Volgens Gido zou het allemaal wel loslopen en zou ik de rest ook wel kunnen loslopen. Gekke man die Gido met even gekke woordspelingen.

’s Middags erg lekker, door mama gebakken bananenbrood gegeten, en vervolgens om 14hr vertrokken richting Weert. De rit verliep zonder vertragingen en toen ik uitstapte weerklonk meteen :”Hei YORDAN!!!!. Lindeke, een vriendin van mama had net de sprint triathlon gedaan en kwam me geluk wensen. Ze keek wel een beetje verbaasd toen ik haar vertelde dat papa mee ging doen maar ze zei al snel dat ik er op moest vertrouwen dat het goed ging komen. Vervolgens zijn we naar het parcours gefietst waar we Malcolm en Norbert Deen van Tri Maastricht tegenkwamen. Malcolm was ervan overtuigd dat hij ging winnen maar zelf was ik daar niet zo zeker van. Er stonden immers 49 teams aan de start waaronder een grote delegatie uit Duitsland met wel erg stoer materiaal. Wielen met velgen die breder leken dan mijn borstkas en tri opzetsturen die langer waren dan mijn benen. Papa knipoogde echter en toen wist ik dat ik me geen zorgen meer moest maken. Plezier stond immers voorop!!!  

Dat genieten kwam spontaan want toen ik aan de Bike-In zone – wat was dat allemaal professioneel geregeld-  kwam,  begon een Afrikaanse percussie band ritmische muziek te spelen. Alle zenuwen waren meteen weg en de voorbereiding op de start kon beginnen. Fietsen werden achtergelaten op hun plaats en samen met papa ben ik naar de zwemzone vertrokken. Voor het vertrek liet papa me nog snel een twitter bericht van Frederik van Lierde en Edo van der Meer lezen die me beiden veel FUN toe wensten. Yes! Met zoveel support en bananencake kon ik niet anders dan gaan genieten. Wel maakte ik me nog een beetje zorgen over papa. Ik ben immers goed getraind door Alizee, Helen, Melissa, Jan en Stijn maar papa …. ???

Stip om 18hr klonk het startschot. Zwemmen in open water is echt geen makkie. Helemaal achteraan vertrokken en met de nodige slokken vies –echt vies- water ingeslikt, kwamen we als team op de 15de plek uit het water. “Rennen, rennen, rennen “ hoorde ik de mensen roepen toen we uit het water klauterden. En dat hebben we gedaan. Het was ruim 500 meter tot aan onze fietsen. Gelukkig lag er een blauwe loper op de weg zodat ik mijn voetjes niet bezeerde. Bij de fietsen aangekomen kreeg ik mijn helm op mijn hoofd gezet en mijn fiets in mijn handen geduwd  “Go-go-go, ik haal je wel bij “ schreeuwde papa. En dat heb ik gedaan. In de wisselzone heb ik nog enkele teams ingehaald en ben vertrokken. Wind op kop! Waar bleef papa? Enkele achterliggers begonnen me  in te halen. De wind blies hard, verschrikkelijk hard. Ik wist niet meer waar ik het had. Alles deed pijn en ik geraakte niet meer vooruit. 6 stayerende tegenstrevers haalden me in. Ik kon het wiel niet houden. Het ging gewoon te snel. Na 1500 meter hoorde ik echter een bekende stem. “Neem mijn wiel, zoals we het geoefend hebben, rechts van me en in mijn schaduw”, riep papa me toe. Zo gezegd zo gedaan. Beschut en uit de wind, naderden we al snel de kopgroep. In totaal wel 16 fietsers. “Blijven zitten, goed opletten, rechtervoet recht, let op kuiltje in de weg, in mijn schaduw blijven zitten, soepele tred houden, rug vlak” allemaal richtlijnen die we getraind hadden en die me nu hielpen om in het wiel te blijven plakken. Toen we de vlag van de laatste kilometer naderden, gaf papa een teken om hem te volgen. We schoven op in de groep en nestelden ons vooraan. Das het voordeel als je teammaatje een beetje kan fietsen. Die Duitsers van voor de start keken ons een beetje vreemd aan. “Waar komen die 2 opeens vandaan?” zag je hun denken.  Ik had echter geen tijd om te denken. De wisselzone naderde snel en de kopgroep had nog 200 meter voorsprong op ons. “Niet omkijken, kijk voor je en geniet” fluisterde papa me nog in het oor voor we de wisselzone in liepen. Bij de fietsenstalling greep papa mijn fiets en helm en riep dat ik moest gaan.

De bananencake van mama kwam van pas. Als een speer liep ik weg en vergat helemaal, ook door de vele aanmoedigingen van de mensen, dat we als team vertrokken waren en ook als team moesten aan komen. Dat realiseerde ik me gelukkig wel toen ik de aankomststreep naderde en de speaker begon te roepen. Toen ik om keek zag ik papa echter – helemaal choco- aan komen gerend op amper 50 meter. Ik heb me vervolgens een beetje in gehouden zodat we  uiteindelijk toch nog een beetje samen over de streep liepen. De aankomst was trouwens live te volgen op een groot TV scherm. Aan de streep kreeg iedere deelnemer een medaille, iron kids t-shirt en een heus triatlondiploma! Wat een dag! Genoten van mijn sport samen met papa, prachtig weer, heel veel berichten met gelukwensen, een super leuke app van mijn fiere mama die er jammer genoeg niet bij kon zijn en … nu een dikke hamburger van bij de Mc Donalds! Wat een dag, wat een dag. Morgen hopelijk weer meer triatlon.

 

Yordan
 
ps: onwaarschijnlijk hoe je kunt genieten van naar huis gelopen te worden door je zoon.
IMG_5503
IMG_5495

Please don’t drive !

Wat een geluk !

Gisteren op onze avondtraining hebben we echt geluk gehad. Niet het geluk dat je echt wenst, maar soms mag het eens goed aflopen … Het was het soort “geluk” dat we niet frontaal van de weg gemaaid werden door een lieve medeburger die een beeeeetje te veel gedronken had. Onder aan de Côte de Halembaye kruist een tegenkomende wagen op volle snelheid de witte lijn en komt in onze richting. Gelukkig reden we verspreid door de snelle afdaling en raakte hij “enkel” maar Mark S zijn hand. Gevolg : autospiegel in frut van elkaar en idem dito voor Mark zijn hand. Als bij wonder bleef Mark recht. De chauffeur stopte en hij strompelde uit zijn wagen …

Mark met de ziekenwagen naar het ziekenhuis in Hermalle, waar het personeel zeer vriendelijk en professioneel was. Diagnose : open breuk die dezelfde avond geopereerd diende te worden.

Dit had VEEL erger kunnen aflopen … een auto die tegen 80 (of harder) op je af komt als jij onderaan de Halembaye bent … en dat op een kaarsrechte weg ???

Beterschap Mark !

Please don’t drive als ge gezopen hebt !

20170531_220933

 

GIP Eindwerk

GIP Mini Triatlon Atheneum Bilzen

Gisteren was het hoogdag voor Yitse. Hij mocht zijn GIP opdracht uitvoeren, nl een minitriatlon van 100m zwemmen, 3km fietsen en 800m lopen. Hier enkele beelden …

We hadden 22 individuele deelnemers en 6 teams. Leuk was om te zien dat de jongens van de afdeling paardrijden ook deelnamen aan dit evenement ! Ook de leerkrachten gaven het beste van hunzelf !

T2 : Team Relay Zwevegem – by Mark S

Mark-S Talks : Relay Super Sprint

 

Vier atleten doen een achtste afstand:

Iedere atleet zwemt 250m, fiets 5km en loopt 1,5km en tikt de volgende aan.

 

Iedere club mag met twee teams deelnemen:

Team1 JTTL (volgorde) : Yitse , Maarten, Joris, Jan

Team2 JTTL (volgorde) : Wim, Mario, Mark, Steven

 

18699627_700529596738584_1412157901587462138_o

 

Watertemperatuur +22° en wetsuits verboden.

 

Yitse en Wim starten in het water en… PANG!! Vertrokken

Yitse klautert als zesde uit het water en Wim volgt een dikke 10 seconden later.

Yitse kan net niet aansluiten bij de twee eersten en achtervolgt met 3 andere atleten.

Wim volgt een 15tal seconden later met een andere atleet.

 

Na 5,6km fietsen zien we de eersten terug verschijnen.

De twee eerste (oa Jelle Clijsters) blijven voorop en vergroten lichtjes hun voorsprong.

Yitse zit nog steeds in dat groepje en Wim kan net niet aansluiten voor de wisselzone.

 

Na de wissel begint Wim samen met Yitse aan het lopen.

Wim kom na 1,8km als vierde aan en tikt Mario aan.
Mario, beroep pontonduiker, begint aan zijn wedstrijd.

Yitse komt een paar plaatsen later binnen en Maarten begint aan zijn zwemproef.

 

Maarten start verschroeiend en zwemt de beste zwemtijd. Hij kruipt net voor Mario uit het water.

Langs de kant zien we alles in een plooi vallen. Mario zet zich op kop om Maarten een betere positie te bezorgen en verkleint de voorsprong op de nummer twee.

Plaats nr 1 lijkt dan al gestreden.

Tijdens het lopen zien we Maarten een kleine voorsprong nemen op de rest en komt binnen als tweede. Maarten is met voorsprong de beste atleet van reeks 2.

 

Joris neemt over en duikt in het water, kort gevolgd door twee andere atleten.

Het Wordt Spannend Voor Team 1… !!!

Iets later komt Mario binnen en Mark begint aan zijn proef.

Zijn start, ’n reddersprong, krijgt toch een 8/10.

 

Joris met zijn twee kompanen beginnen en eindigen samen het fietsonderdeel.

Terwijl werkt Mark alleen zijn fietsnummer af.

Joris strijdt tijdens het lopen om plaats 2 maar er komt geen afscheiding.

Mark komt zijn laatste wissel binnen, doet zijn fietsschoenen uit en loopschoenen aan.

Dit is nog een werkpunt: schoenen op de pedalen.

 

Joris bestendigt zijn plaats in top vier en Jan de politieman begint voor een plaats op het podium.

Enkele minuten later start ook Steven als laatste atleet.

Maar tijdens zijn duik schiet zijn neusbrugje los. Even paniek maar snel terug gemonteerd.

Na de wissel fietst Steven een mooie tijd en zijn looptraining tijdens de winter rendeert al in een betere looptred.

 

Terug naar Jan… Zijn twee tegenstanders zwemmen enkele meters weg.

Maar tijdens de wissel zoekt één atleet op een verkeerde plaats zijn fiets.

Nadien blijkt dit de betere fietser van de drie te zijn.

Jan, die als tweede van dat groepje begonnen is met fietsen, pikt aan bij die TRIGT-atleet en ze fietsen  naar de voorlopige nummer twee.
Leuk detail, Jan fietst niet op zijn eigen fiets (stuurpen gebroken) maar op de fiets van Maxime.

Met zijn drieën komen ze aan in de wissel.

Ondertussen hebben de supporters en de overige teamleden zich verzameld rond het loopparcours om Jan vooruit te schreeuwen.

Na enkele honderden meters zien we dat de TRIGT-atleet ook de betere loper is.
Jan komt als vierde uit de wissel met toch enkele tientallen meters achterstand op de jonge atleet van NLT.

Ai ai ai … Máár we zien een grimas bij die jonge gast.

Ze lopen verder van ons weg en keren na ongeveer 700m.

Ondertussen wordt team 3PT eerste.

Team TRIGT komt 42 seconden later aan en wordt tweede.

In de verte turend zien we 20 seconden later een postuur verschijnen.

Een blauw trisuit van NLT of het groene van JTTL… ???
YES !!! Jan loopt een fantastische kilometer en loopt als derde over de witte lijn.

 

Weeral een prachtige prestatie van Team JTTL.

Team 1 eindigt op het podium en Team 2 eindigt als beste tweede team.
We zijn super gebalanceerde club in de breedte!

 

Volgende afspraak eind juni in Retie.

:-)

18738465_700530776738466_4301753061899641184_o

 

T2 Teamserries : Doornik

18301425_685611634897047_8038297507115946525_n

 

Team Triatlon in Doornik : T2 serries

Op 1 mei, heel toepasselijk de dag van de arbeid, is het zover.  De start van de tweede divisie van de T3 serie.

De eerste wedstrijd vindt plaats in Doornik en is een ploegentriathlon van 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen.  De wedstrijd geldt tevens als Belgisch kampioenschap ploegentriathlon.

Rond 14u15 verzamelt ons team zich in Doornik.  Het bestaat uit Maarten, Mario, Yitse, Joris, Wim en Jan.  Nog even snel de taktiek bespreken en dan het fietsrondje verkennen.  Veel wind en tamelijk slechte wegen.  Daarna richting wisselzone om alles klaar te zetten, wetsuits aan en naar de zwemstart.

Het zwemmen is ingekort naar een goede 400m wegens het koude water (13°).  Wanneer we te water mogen, begrijpen we onmiddellijk waarom.  We vertrekken met Jan op kop, Maarten en Yitse moeten een draftingzone creëeren voor Wim en Joris en Mario is de regulator van achteruit.  We slagen erin om goed samen te blijven dankzij goed communicatie en samenwerking onderweg.  Na het zwemmen een lange blootsvoets run die ferm bergop gaat tot aan de wisselzone.  De wissel verloopt super en we zijn direct goed weg.  De samenwerking verloopt goed maar het is toch Mario die wind tegen het leeuwendeel van het werk doet.  Wanneer Yitse in al zijn jeugdig enthousiasme een lange snelle kopbeurt doet, krijgt hij het wat moeilijk en moet hij aanklampen.  We komen allemaal samen binnen met een gemiddelde van 40.1km/u.  Het fietsen bleek een goede 24km te zijn.  Weeral een goede wissel en weg voor de laatste 5km lopen.  Afgesproken was aan 3’45/km te starten en na 1km vertelt de garmin dat we aan 3’47/km hebben gelopen dus dat zit snor.  Yitse moet zijn inspanningen op de fiets bekopen en moet lossen.  Met 5 man moeten we dus samenblijven.  Wim heeft moeite om zijn goede loopbenen in te tomen en Mario ziet af.  We slagen er toch in om goed samen te blijven en komen binnen aan een gemiddelde van 3’51/km.  Het lopen was 5.8km dus ook wat langer.  Iedereen is toch diep moeten gaan maar we zijn content.

Zeker als uit de uitslag blijkt dat we op het BK 15 team zijn geworden uit 167 teams.  In de tweede divisie van de T3 series staan we zelfs op het tweede schavotje, zilver dus.

Het was een superleuke wedstrijd en motiveert ons nog meer om de tweede plaats vast te houden.

Volgende afspraak de relays in Zwevegem op 28 mei.

18238508_685611824897028_5666765004744261627_o

Erwin Talks : ILumen Tri Herderen 2017

17359462_1468265486520024_4731294101597570826_o

Erwin talks : Ilumen Tri Herderen 2017

Ik startte met triatlon in 2007 maar het duurde tot 2012 voordat ik durfde deelnemen aan de sprintwedstrijd in Herderen. Iedereen weet wel dat ik geen superzwemmer ben maar dat was in die tijd nog erger en de zwemtijden van de deelnemers leken me van een andere wereld. In 2012 dan toch maar al mijn moed bijeengeschraapt en ingeschreven : zwemmen viel tegen (11:45) maar het fietsen en lopen ging nog behoorlijk. Bijkomend voordeel : in de 50+ waren er steeds weinig deelnemers zodat ik in 2012-2013-2014 een podiumplaats in de wacht kon slepen. Daarenboven werd er in 2014 een spiksplinternieuwe wetsuit verloot onder de borstnummers van de deelnemers en ja hoor, nummer 121 had prijs J. Goede tactiek van Mario om me bij JTTL binnen te krijgen J

We dwalen af. Herderen 19 maart 2017. Er staan weer heel wat meer zwem, loop en fietskilometers op de teller die nu ook kwalitatief ok zijn. Hét grote verschil met vroeger. Deze winter gefocust op fietsen en zwemmen. Lopen onderhouden. De week voor de wedstrijd was niet echt optimaal te noemen : een hele stevige bronchitis met fikse vlagen van hoestbuien. Leek erg veel op de stevige wind die er stond. De ganse winter getraind met wetsuitbroek. Nu toch maar even zonder. De eerste keer viel dat natuurlijk dik tegen. 5 s/100m trager. Hoe kreeg ik dat nog in orde ? Als zwemtijd had ik 9:45 opgegeven. Maar na een 4 tal trainingen leek het zo begeerde watergevoel toch terug te keren.

Het fietsparkoers was ik vrijdag gaan verkennen en een testrondje op tempo (met stevige wind op kop) deed me besluiten dat 45 min zeker binnen de mogelijkheden lag. Aangezien het fietsparkoers hetzelfde was als de eerste twee edities, ben ik de uitslag van Hedra Beton Herderen Triatlon 2008 even gaan opzoeken. http://www.sportevents.be/wp-content/uploads/2015/01/Uitslagenherderen2008.pdf. Met 45min reed je toen de 20ste fietstijd. (Mario eindigde toen 2de met een fietstijd van 39min25s). Dat zag er al veelbelovend uit. Mijn pronostiek voor het lopen zette ik op 20 min.

Zaterdagavond nog wat herinneringen opgehaald tijdens de New Wave fuif  “Zwarte Hand” met gevolg dat ik pas om 1u45 in bed was en er daarna nog 3 keer uit moest om te plassen. Ik had beter bier dan al dat water gedronken…

Nu wordt het serieus : met 5 man (en Marc VC) in één baan in het zwembad. Het is drummen geblazen. Marc neemt dadelijk het initiatief om ons per voorspelde tijd te ordenen. Ik voel me goed en zie dat Marc ongeveer een lengte voor me zit. Aankomst in 9:45. Marc in 9:17. 107de tijd op 130. Er is toch vooruitgang sedert 2012.

Voor het fietsen nog even een rondje ter opwarming (en zien dat je niet wegwaait) en voldoende Ventolin puffen om niet hoestend ten onder te gaan. Neen, Marc, Ventolin staat niet op de dopinglijst J. Voor het vertrek nog met de mannen op de foto.

Nog even de concurrenten gecheckt. Dat valt mee en tegelijk tegen. Een aantal betere zwemmers zijn niet komen opdagen en ik zit voorlopig op plaats 2 maar wel op 2min30 van de eerste 50+ die de 35ste tijd heeft gezwommen en een rode fiets heeft.

Ik schiet behoorlijk goed uit de startblokken. In het begin is het slalomwerk want het lijken me niet de meest ervaren fietsers die wat sneller zwommen dan ik. Els klampt in de eerst kilometers mooi aan maar laat me toch gaan. De benen zitten prima en bergop ga ik vlot boven de 500 watt. Geweldig gevoel. Ik haal heel wat deelnemers in en merk niet dat ik Marc VC voorbijgereden ben. Plots zit hij naast me en we besluiten de krachten te bundelen. De tweede ronde ga ik vol door na de beklimming van de eerste heuvel en plots rij ik alleen. Zie Maarten en Wim nog wandelen (pech ?). Met een tijd van 43min35 zit ik een stuk onder mijn pronostiek maar ik heb n° 1 van de 50+ nog niet gezien.

Door de adrenaline vergeet ik bijna af te stappen in de wisselzone maar Johnny laat dit oogluikend toe. Na een behoorlijke wissel het loopparkoers op. Dat gaat ook behoorlijk vlot en eindelijk krijg ik nummer 35 te zien. Hij loopt zo’n 400m voor me. Bij de tweede ronde is de afstand al heel wat korter geworden en de derde ronde zit ik 100 m. Denk ik. Want als ik de in het zwart geklede atleet voorbij steek blijkt dat Kurt A te zijn. Dat is ook fijn maar ik had iemand anders op het oog. In de laatste rechte lijn krijg ik hem in het vizier maar ik strand op 13s… Looptijd was 20min15.

Na een uitgebreide hoestbui kom ik weer bij de mensen. Best tevreden van deze eerste wedstrijd.

Grt

Erwin

Marathonoverwinning voor Triatlon Team Limburg

Marathonoverwinning voor Triatlon Team Limburg

In Neerpelt wist een clubgenoot ooit als primus te finishen in de volledige triatlon Limburg226. Nu is er weer een mijlpaal bereikt … één van onze clubgenoten wint een marathon. 

15492030_1436450103051545_1489705081979080730_n

Joris talks LPM (13e Louis Persoons memorial te Genk)

De laatste richtlijnen voor de wedstrijd worden meegedeeld en een paar minuten na 10h wordt het startschot gegeven. Gelukkig want om 10h was ik nog naar de start aan het zoeken. Met maximum 250 deelnemers kan ik toch nog snel naar de voorste rijen doorschuiven.

Na een kort aanloopstuk worden nog 7 ronden van elk 6k afgewerkt. Halfweg de 1ste ronde sluit ik aan bij de 2de, terwijl de 1ste een klein gat heeft. Gezien de loopstijl van de 2 andere, besluit ik bij de 2de te blijven. Even later maak ik aangename kennis met Gert Mertens (Beste Belg op het WK 100k in Italië). Dat verklaart de soepele loopstijl.

Iets voor half koers is het gat met de 1ste enkel maar toegenomen. Een volledige ronde ga ik alleen op pad naar de 1ste. Daarna erop en erover om de kloof te vergroten. Met nog een ronde te gaan, krijg ik het moeilijk. Ik heb inmiddels voldoende voorsprong en laat het tempo iets zakken. Komt dit verval er omdat de basisconditie in januari nog niet op punt staat of door de coffee ride van de dag ervoor ?

Na 2:54:50 loop ik als 1ste over de finish. Nog nooit meegemaakt.

Bedankt Joggingclub Run&Fun Genk voor de organisatie.

Volgende afspraak: From dusk till dawn (nacht trail) 4/02/2017

 

Nawoord : Proficiat JORIS !!!

Op naar 2017

23/12/2016 : TOEKOMST

Kerstmis staat dit weekend voor de deur. De tijd vliegt, 2016 is al weer bijna afgelopen en de voorbereidingen voor 2017 lopen volop.

Een perfect moment om even stil te staan bij de afgelopen periode. En het mag gezegd, 2016 was binnen onze club een heerlijk jaar. Sinds we duidelijk onze visie begonnen te verwoorden is er een enorme verandering gekomen in onze dagelijkse werking :

  • Het ledenbestand werd volledig herschikt
  • Geen geroddel meer
  • Veel minder narcisme
  • Ook heel wat minder opportunisme
  • Een leuke trainingsgroep bij de volwassenen die echt engagement toont
  • Een geweldige jeugdzomer met super sportkampen
  • Nieuwe leden die bleven toestromen
  • De jeugd die reuzensprongen voorwaarts maakt
  • Een veel betere vrijwilligerswerking dankzij nieuwe input
  • Nuttige club verrijkende tips vanuit de leden- en oudersgroep
  • Tevreden trainers over de inzet van de verschillende trainingsgroepen (kids, jeugd, volwassenen)
  • We kregen zelfs nieuwe kleuren op onze kledij

Wel en dan was er ook nog de onmisbare steun van onze sponsors die ons met meer dan alleen maar centen ondersteunden in onze clubwerking. Ik ben vooral dankbaar voor onze hoofdpartner. Zij staan met een heel team voor ons klaar en aan het roer tref je een toffe en charismatische triatleet.

We gaan 2017 dan ook met volle goesting tegemoet. En het ziet er nu ook weer rooskleurig uit. Ik wil hier absoluut geen goed-nieuws-show opvoeren, want al deze veranderingen kwamen er niet zonder slag of stoot. Een paar jaar geleden was mijn ambitie om de grootste club van Limburg te worden. Een ledenbestand van vlotjes boven de 200 leden was de doelstelling. De ervaring heeft echter geleerd dat massa niet voor kwaliteit zorgt. We lieten toen iedereen toe. Ze kwamen van heinde en ver voor onze trainingsprojecten. Maar wat leverde het op ? Wat bracht het als meerwaarde voor onze club ? Niks. Ik was op een bepaald moment zelfs beschaamd voor wat er zich speelde onder mijn leden. Dit kon absoluut niet de bedoeling zijn en operatie kuis-de-boel-eens-goed-uit maakte zijn intrede. Toch was dit een zeer nuttige periode voor onze vereniging. We hebben duidelijk onze visie leren aflijnen. En dankzij deze leidraad zeeft de ledenpopulatie zich vanzelf.

Wat met 2017 ?

  • ILumen111 is al volledig uitverkocht
  • Tri Herderen loopt ook zeer goed qua inschrijvingen en is tevens deel van het T3-circuit
  • Er komt een nieuwe wedstrijd in Kanne (recreatieve sprint)
  • De samenwerking met Ironman Maastricht is nog intenser geworden
  • Voor de jeugd komt er een echte kidstriatlon
  • De jeugdkampen ism Sport Bilzen blijven bestaan
  • We hebben meer dan 30 inschrijvingen voor onze trainingsstage
  • En onze trainingsuren veranderen vanaf januari … al is dat niet voor iedereen een genot.

Nogmaals, al deze verwezenlijkingen komen niet vanzelf. We moeten echt dag over dag onze visie blijven bewaken en onze netwerken blijven soigneren. En dit is een taak van ieder lid ! Als we weer die kleine ergernissen door de vingers gaan zien krijgen we terug negativiteit. Ik roep op om dit niet te laten gebeuren en vraag ambassadeurs voor Triatlon Team Limburg. Engageer je op je eigen manier, met je eigen talenten, met je eigen mogelijkheden. Wees betrokken bij je club. Een club ben je samen. En daarom willen we de lidmaatschappen ook in die sfeer van betrokkenheid sturen :

  • Jeugdlidmaatschap : 250 euro
  • Ambassadeur Triatlon Team Limburg : 250 euro

De jeugd krijgt volgend jaar 30min meer zwemwater per week. Nieuw in 2017 is dat hun VTDL-licentie in het lidgeld is inbegrepen. Voor de rest slaan we dezelfde weg in als 2016. Op een plezante manier de basisbeginsels van triatlon aanleren.

De volwassenen worden ambassadeur van de club. Je bent zoveel als mogelijk aanwezig op de trainingen (dus ook lopen en fietsen), je komt helpen op al onze events (of neemt deel), je spreekt in een positieve stijl en je probeert andere triatleten te overtuigen van het unieke in Triatlon Team Limburg. Je hebt misschien wel een bijzonder talent dat nuttig is. Zo helpen er leden mee aan bvb onze website, spelen paramedisch personeel op onze events, komen jeugdtraining geven, bieden zich aan als redder, leveren via hun netwerk/job prijzen en sponsors aan … Iedereen van ons kan op zijn eigen manier een helpende hand zijn. Triatlon is meer dan enkel zwemmen, fietsen en lopen. Het is een way of life en gaat over persoonlijkheid en waardering voor jezelf en voor anderen. In het lidgeld van de volwassenen zit een SPORTA verzekering. Wens je een VTDL-licentie dan moet je deze nog bijbestellen.

Op naar een spetterend 2017 !

#TriatlonTeamLimburg

 

mission

 

trainingfilosofy

Trainen op rollen

03/12/2016 : Wat doen op de rollen ???

 

Voor de triatleten die in deze koudere dagen eens de rollen op kruipen en niet weten wat ze kunnen trainen … zie hier … een basistraining, ideaal voor de winterperiode.
Doel : trainen van  traptechniek (o.a. souplesse, ronde beweging) en uithoudingsvermogen (VO2max)

 

Opwarming (10min) :
  • 5min inrijden op binnenblad, lage weerstand, elke minuut één tandje zwaarder schakelen (Z1/2)
  • 5min rijden op buitenblad, lage weerstand en hoge TF (+90, liefst +100 rpm) (Z2/3)
Techniekoefeningen (20min) :
  • 10 spinups : in 20sec je cadans progressief opdrijven naar het maximum dat je kunt halen, zonder te wippen op het zadel, recup is 40sec, dus om de minuut start je met een spinup
  • 2x volgende reeks : 30sec enkel linker been, 30sec beide benen, 30sec enkel rechterbeen, 30sec beide benen : alles op trage cadans (ca 60-70rpm). De eenbenige trapbeweging moet “rond” verlopen, er mag geen hapering in de uitvoering zitten … je hoort dit goed aan de slagen die je ketting dan krijgt
  • herhaal de reeks nog eens 2x, maar dan op TF +90
  • 2 min losfietsen (Z1)
Kern (21min) :
  • 20 x (15sec souplessesprint + 15sec recup), intensiteit is Z5
  • 5min losfietsen (Z1)
  • 12 x (15sec souplessesprint + 15sec recup), intensiteit is Z5
Cooldown (9) :
  • losfietsen tot je aan 60min komt (Z1)

Zwemstage Wachtebeke

21/11/2016 : Zwemstage Wachtebeke : Volwassenen moeten ook leren …

Daar goed zwemmen voor oudere triatleten vaak een probleem is maken we er binnen onze club werk van om hun “een feeling” voor efficiënt zwemmen aan te leren. Ons trainersteam past op dit vlak harmonieus in elkaar om dit in de praktijk echt waar te maken.

Ondertussen zwemmen onze “vastgeroeste anciens” al best goed. Zo goed … dat de instapdrempel voor nieuwelingen best hoog lijkt (in hun ogen). Om deze ongegronde vrees een beetje weg te nemen organiseerden we een zwemstage in Wachtebeke. Oorspronkelijk enkel voor de mindere zwemgoden … maar uiteindelijk blijkt onze club zo tof te zijn dat de helft van de vaste kern mee de rit naar Wachtebeke wilde maken.

Het concept van het trainingsweekend was : “bewust worden van de basiscomponenten van crawlzwemmen”. Te vaak hebben we het over kleinzerige zwemdetails en vergeten we de basisfouten. Even de camera erbij genomen en iedereen kort feedback gegeven in een theorieles zwemmen. Op zo een stagemoment is hier ruimte voor.

Den Ludo zag – als een echte trainer – enkele nieuwe werkpunten in die onderwateropnames en is ondertussen al een heel trainingsplan aan het uitdokteren.

Na 4 zwemtrainingen in een prachtig 50m-bad zagen we toch al best wat veranderingen. Met het laten inklikken van de juiste puzzelstukjes begint het werk van de afgelopen jaren te renderen. Onze zwemmers glijden best mooi door het water en zelfs het been-/voetwerk is bij velen goed te pruimen.

Volgende werkpunt gaat de armstuwing worden … en dat gaat – in combinatie met de huidige zwemhouding – veel tijdswinst opleveren !

Keep up the good work !

20161119_160009